Hep anlatırım
temcit pilâvı gibi.. hani çocukluk yıllarımı.. hani komşularımızı… İşte tam
karşımızdaki evin anneanne
si, mahallenin Eminaanım teyzesi, hep aynı pencere
önünde oturur, saatlerce.. gün boyu sokağa bakardı.
si, mahallenin Eminaanım teyzesi, hep aynı pencere
önünde oturur, saatlerce.. gün boyu sokağa bakardı.
Daracık bir
sokak.. bizim bahçenin sokak kapısı ile onların evlerinin sokak kapısı tam
yokuşun başından bizim sokağa dönerken..
Bir gün dayanamayıp sormuştum 5-6
yaşındaki çocuk aklımla.. “sen nereye bakıyorsun öööle eminanım teyze?” diye.. O da hiç istifini bozmadan, “sokak lâmbasına”
demişti..
Şimdi.. gece oldu
mu.. hele de baştan belli oldu mu uykusuz geçeceği!!!. ışıkları yakmadan
pencere önüne oturup dışarısını seyrediyorum.. Her taraf ışıl ışıl aydınlık..
denizden geçen gemiler karanlığa rağmen ışıklarını pırıl pırıl yakmış yol
alıyorlar.. Etrafı seyrettikten sonra dalıp gidiyorum düşüncelere.. Sonra,..
neden sonra kendimi, sokak lâmbasının ışığına dalmış düşünürken buluyorum..
Aklıma Emine hanım teyze geliyor !..
Aklıma Emine hanım teyze geliyor !..
Rahmetler dileyip
belki uyurum diye yatağıma uzanıyorum..
8 yorum:
Ahh Mamy’im... Bu yazı nasıl içimi acıttı nasıl... Ah Mamy’im benim canım birtanecik güzel Mamy’im... Sabahlara kadar dinleseydim sizi, yanınızda olsaydım, beraber baksaydık sokak lambasına...
Bir kirpik kıpırdar,bir hatırayı da peşinden...Bir rüzgar eser,zamanı sürükler,çöpleri temizler ve yaşam tik takları duyulurken, pencereden sızan gün ışığı minnetle selamlar dahil olan her canlıyı...
Sen, zaten hep yanımdasın orkidem.. senin haberin yok!
Kısa özetinle bir ömrü özetlemişsin sevgili Güven..
Bazen oturduğumuz yerden düşüncelerimizi ortak olması için hep aynı yere bakar karşılıklı sohbet etmek için yer ararız. Hep aynı yere bakarız fakat her baktığımızda farklı şeyleri görür, konuşuruz. Sanırım Emine Teyze, o günlerde bunları her an yaşamış. Gülsen Hocam, sizde karalıkta giden gemilerinizi seyrederken düşündüklerinizle, anımsadıklarınızla çok güzel ifade etmişsiniz.
Saygılarımla.
Tıpkı birbirini hiç tanımayan hatta hiç görmemiş olan kişilerin, çok farklı olsa da aynı duyguları aynı satırlarda buluyor olmadı gibi sevgili Abdullah.
Bu duygularınız bana da çok bildik geldi sevgili Gülsen Öğretmenim. Kendimle ilgili olarak değil, yakınlarımın hastalıklarında bazen pencereden görünen eşyalar ya da insanlar can yoldaşı gibi oluyor. Veya sesler bir başka anlam kazanıyor. Çok uzaklardan gelen bir müzik bile insanın içini ısıtıyor. Sabahın ilk ışıkları nasıl da iyi gelir insana.
Yazınızda beni sevindiren bir nokta oldu Gülsen Öğretmenim;"Her taraf ışıl ışıl aydınlık" diyorsunuz. Ne güzel. Ya kapkaranlık olsaydı. Gemiler ışıklarını yakmamış olsalardı. Ve inanıyorum ki sizin beyninizin, yüreğinizin ışıltısı da aydınlanmada yardımcı oluyordur.
Gönül dolusu sevgilerimi iletiyorum.
Özlemiştim, eski mahalleyi bir gezeyim dedim. Artık ne zaman sokak lambasına takılsa gözüm aklıma geleceksiniz. Sevgiyle öpüyorum sizi.
Yorum Gönder