pazarı bekleyiş

neyi
niye
neden
niçin
beklerse insan,
sebepsiz...

öyle!

Bugün pazar.. ve "Pazar günleri kapalıyız" yazıyor kapısındaki yakışıksız yazıda! Göremediğim için solacaklarını düşündüklerim geliyor aklıma... sonra, gelmediyse.. de, artık zor yeşeren umutlardan bir yaprağın daha solacağı!!! Neticesinde "solmak" olan fiilin hangi şık için geçerli olduğunu bulabilmem için pazar geceleri de açık olan bir yer bulmalıyım hemen!!..





        Bir uzaylıymışım gibi bakıyorlar bana. hepsi!
Bir internet kafedeyim.. "Ne istemiştin teyze?" diye soru soran çocuk için pek iyi şeyler düşünmedim ama kıyamadım! Üstelik kekeme!!  'teyze' nin hecelerini inadıma yapar gibi on kere tekrarlayıp öyle söyledi!!!...
         İlk defa denediğim için zar zor açabildiğim ve Boş bulduğum sayfaya boş gözlerle daha uzun süre bakmama gerek olmadığını düşünüyorum.. Kafam dağınık.. ortalığı dağıtmak isteyişim bu yüzden..de, ortalık neresi? 
Ah... evet.. içki içmeliyim.. Önce kafamı dağıtmalıyım sonra dağıtacak bir ortalık kendiliğinden çıkar.. Ama içemem ki ben.. Yani hiç içmedim üstelik.. hepsi acıdır mutlaka ve ben acıya şerbetliyim!.
         O zaman... bir sigara... evet evet bir sigara.. mutlaka .. mutlaka.. "afedersiniz sigarası olan var mı?"  diye soruyorum. Uzaylıymışım gibi bakanlar bu defa cüzzamlıymışım gibi bakıyorlar.. Ama bir yiğit çıkıyor işte içlerinden.. "Al teyze!" diyor.. "ama dışarıda iç içerde yasak!!"  dışarısı?.. sokak!
çıkıyorum .. hava buz! soğuğu hiç sevmem ama bu sefer hoşuma gidiyor.. içimdeki akıllı,  aklımı başıma getireceğini düşünüyor buz kesen soğuğun.. Kafenin önündeki üç basamağın yan betonuna oturup parmaklarım arasındaki  sigaraya bakıyorum..  Dokuz senelik hasretle,  eski bir dostu arayan bakışlarla.. Utanıyorum!
           Ah!.. "biri"  görse şimdi beni nasıl üzülür diye geçiyor aklımdan şimşek hızıyla.. sonra o "biri"nin,  içkiyi, sigarayı ve aklıma gelen bilumum kötülükleri yapmak istememe sebep olan olduğunu hatırlıyorum.. Daha çok üşüyorum!
         İyi ki kibritim yok.. ya da çakmak isteyebileceğim kimse geçmedi bu ara sokaktan.. İkiye katlayıp kırdığım sigaranın tütünlerini ufalıyorum sokağa. kararan umutlarıma benziyor.. umutlarımın zehre dönüşmesini hatırlatıyor.. şimdi tütün kokmuyor artık parmaklarım.. ellerim pis kokuyor! 
İnternet kafeye tekrar girmeliyim...sayfa açık kalmıştı..
Açık kalan o boş sayfayı kapatmam gerek!!
Üzülüyorum..
        Artık tek odama dönme zamanı.. komutlarıma uymayan sözcüklerimi yerlerden toplamalıyım..
  
        Gece 12.oo internet kafe kapatılıyor.. Dar ve karanlık sokaktan dönerken, avazım çıktığı kadar mesafeler ötesine haykırıyorum..