......... Aklımdaki sivilce!..

Genç kızlığa adım attığım yıllarda, benden izinsiz yüzüme misafir olan fazlalıklar olurdu.. Nice pazarlarıma tam anlamı ile limon sıkan!!  :))

Sabah bir uyanır bakardım ki burnumun ucunda koca bir tümsek!! Ya da çenemin ucunda dokunsam feryat edecek kadar acı veren bir volkanik dağ!! Deli olurdum üzüntüden.. Tam da güzel görünme çabaları içinde olduğum tatil günlerine denk gelirdi ne hikmetse!! :)

Alırdım elime aynayı bir de ucunu yaktığım bir iğne….
Gerisi malûm.. anneme yakalanmamaya özellikle dikkat ederdim. “yapma kızım yapma… izi kalıııırrrr” demesin diye.. ezberlemiştim zira ne zaman suratımın orasını burasını mıncıklayıp sıkmaya başlasam, annem kurulmuş otomatik plâk gibi “çok pişman olacaksın sonra ama iş işten geçecek” .. diye başlayıp devam ederdi konuşmasına..

Bir gün canıma tak etmişti.. baktım sorsam da anlatıyor uzun uzun sormasam da! … en azından sordum da anlattı diye kalsın aklımda demiş ve sormuştum: “izini kapatmak mümkün değil mi anne?”

           Cevabı bilinemeyen bu soruyu, yıllar sonra kendime soracağımı bilmeden!!.. Hey gidi günler… ne günü ?? hey gidi yıllar… hatta anasını sattığım asır!! İçi cerahatli olan yaralar, sivilceler sıkılıp cerahati akıtıldığında,  mikrobun kana karışmaması için bir tıbbi müdahale yapılmazsa eğer, enfeksiyon tehlikesi baş gösterir bunu bilmeyen yoktur.
           Ve bunu öğrenmek için aradan yarım asrın geçmesine de gerek yoktur!.. Ama içinde cerahati ile bırakılan yaraların da kendi kendine kuruması ve iyileşmesi mümkün değildir ne yazık ki. Yani mutlaka bir müdahale şart! Dıştan ya da içten!  İzi kalır diye korkmadan!!.. Öyle çok kozmatik niyetine ıvır zıvır var ki piyasada, biri olmazsa diğeri ile kapatılır geçici de olsa yaranın izi, diye düşünülebilir .. veya limon sıkarak!..  
-c- vitamini .. iyi gelir diye !!


        Oysa... Keşke mail box larda olduğu gibi insanların beyninde de junk box olsa ne muhteşem bir netice olur!

Yani bilgisayarın "pılı pırtı" kabul ettiği … hani, lüzumsuz gördüğün… daha açık bir ifade ile senin adres listende bile yer vermediğin için, kapını çalmasına da izin verilmeyen, beklediğini
bile göremediğin!!
Yani demem o ki, keşke beyinlerimizin de Junk E.mail. odası olsa.. Junk memory!!  Gereksiz- değersiz-bilinmeyen- reddedilen anıların tıkılacağı bir oda! Ve beyin bir süre sonra "süresi doldu" diye silip yollasa uzayın boşluklarına.. odadakileri... pılısını pırtısını toplayıp!..

        Ancak, akılda izi kalan, yürekte iz bırakan bir gölgenin izini silebilecek bir buluş yok henüz..bulunamadı!  "Zaman" denen bir süreç olduğu söylenmekte sadece.. izlerin silinmesini sağladığı düşünülen!



Rivayet muhtelif :))


          “Zaman” çok değerli..  İzinin silinmesi istenilen ne varsa, izinin kalabileceği riskini göze alıp, akıldaki sivilceyi patlatmak gerek!