Bitmeyen aşk..

Schubert

ve.. bitmemiş senfoni..

            Müzik bölümünde okuduğum yıllarda kulak eğitimi derslerimize giren Fuat Koray, bize bir müzik dinletir ve bu melodinin bize neler hatırlattığını yazdırırdı.. Sonra da kompozitörün o müziği hangi duygularla bestelemiş olduğunu anlatıp, hangimizin gerçeğine en yaklaşık bir yorum yaptığımıza  bakıp not verirdi. Böylece müziğin ruhuna vakıf olabilip olamayacağımızı ve buna kulaklarımızın duyum olarak yeterli olup olmadığını öğrenmeye çalışırdı..
              Meselâ Rus kompozitör Rimsky Korsakov’un "arıların dansı" adlı bestesini  sınıfa dinlettiği gün, ben o müziğin, sivrisineklerin hücumuna uğrayıp kaçışan insanların pat pat onları öldürme savaşı içine girdiklerine benzettiğimi yazmıştım .. ve bu benzetişim epeyce alay konusu olmuştu ama iyi bir derece almamı sağlamıştı..

         Bir süre sonra sene sonlarına doğru haftada iki gün devamlı dinlediğimiz ve hakkında olur olmaz şeyler yazıp tahminler yürüttüğümüz dersin sonlarında hocamız bu defa “en çok etkilendiğiniz müzik hangisi oldu” diye sormuştu.. Bu soruya herkes kendi yorumunda en yaklaştığı müziği seçmişti haklı olarak. Doğrusu da buydu zaten. Ama ben “schubert’in bitmeyen senfonisi” diye cevap vermiştim.. Üstelik besteyi şimdi bile dinlesem tek bir mezürünü hatırlamam mümkün değil.. Tabii hepimiz “neden?” sorusunun sorulacağını da bildiğimizden, verdiğimiz cevabın bir de “neden”ine cevap hazırlamıştık!!


        Hocam verdiğim cevabı okuyunca çok şaşırmıştı çünki iki defa neredeyse tam isabet tutturduğum beste yorumlarım olmuştu.. “Neden ?...” dedi hafif kızgın bir sesle gözlüklerinin üstünden bakıp… "Çünki içlerinde en akıllısı schubert’miş hocam" dedim.. "Bunca yıl geçmiş beste hâlâ bitmemiş!!!" Nasıl bir kahkaha tufanı koptuysa sınıfta, sınıf kapısı açılıp kapandı .. açılıp kapandı .. açılıp…. Zuckmayer içeri girdi ! yüzünde sahte bir gülümseme ile elleri arkasında birleşmiş olarak.. “şan tekniklerine mi çalıştırıyorsunuz sınıfı Fuat bey” diye sordu.

      Hocamız olayı kısaca özetleyince, gözler bana döndü.. “neden bitmeyen senfoni” diye tekrarlanan soruyu soran Zuckmayer’e,  "Schubert, bana bitmeyen bir aşkı bestelemiş gibi geldi hocam.. belki bunu kendisi bile bilmiyordu.. öldüğü için beste yarım kalıp adı "bitmemiş senfoni" olmuş ama aşk da bu nedenle  bitmemiş.. Bitmeyen aşkların olabileceğine inanan bir kız olarak da bu besteyi seçtim." dedim.. hafif ... çe .. kırıtarak!!!  :))

       Hocamın bunca yıl kendime bile veremediğim cevapsız kalan sorusu ise hâlâ kulaklarımda yankılanmakta..  

"Sence tercih ettiğin bu beste,  bitmemesi için şart olan gerekçesine mi, yoksa şartsız bitmeyeceğine inandığın için mi ? "