SADAKAT..

Herkes bildiğini zanneder sadakat duygusunu. Hatta bilâistisna herkes bu duyguya en çok kendisinin sahip olduğu konusunda iddialıdır.. Oysa hiç birimiz bir köpek kadar bile sadakatin ne olduğunu bilemediğimizi bilmeyiz!
Ve ne yazık ki tıpkı "nefret" kelimesi gibi "sadakat" kelimesi de “aşk” kelimesi ile beraber düşünülerek yazılır… Yani ”Sadakat” aşk için geçerlidir veya aşk içinde var olması gerekmektedir diye düşünülür genelde.. Tıpkı yine yanlış algılanan ve aşk içinde olmazsa olmaz kabul edilen “gurur” gibi..
Bütün bu hatalı konuşlandırılan kelimelerin hatalı olup olmadığını anlayabilmek için “Aşk” ı bilmek ve yaşamak gerekmekte..
Eminim herkes kendince bir defa veya defalarca yaşamıştır bu duyguyu, en azından yaşadığını zannetmektedir.. :)
Halbuki “aşk” sadece karşı cinstekilerle, veya (mümkün olmasa da) aynı kişiyle yaşanan bir duygu değildir.. böyle düşünülürse, aşk denen ve sonu olmayan o deryaya, o duyguya hem haksızlık, hem de hakaret edilmiş olur..

Aşk adı verilen duygu, “kişi” olmadan da yaşanabilen bir lûtuftur çünki..
Çünki AŞK mutlaka bir kişi' ye duyulması gereken bir his değildir.. O nedenle ister bir karşı cinse, ister tanrıya, ister doğaya, ister ailesine isterse vatanına bayrağına aşık olsun insan, o aşkı tek başına yaşayabilir,.. büyütebilir, .. çoğaltabilir,.. hatta yok edip öldürebilir! ..

Ya da, iki kişi aşk yaşadığını farzedip tüketinceye kadar kullanabilir!.

Sonra kişiler değişir.. ortamlar ve zaman değişir..  
Ama o duygunun adı hep “aşk” olarak kalır..

Halbuki, aynı insana, yani tek kişiye karşı duyulan ve hiç değişmeyen duygunun adı “sadakat”tir. “O” ya vardır, ya da yoktur!..
Ne adı değişir, ne de o duygunun lâyık bulunduğu..


Sadakat asil duygudur.. Yürekte yerleşse de Anavatanı insanın beynidir.. Orada varolur,  ya da olmaz!.. Sadakat, hiç eksilmeyen bir iç huzurudur aynı zamanda ve insanın kendisine olan saygısını arttırır.


Ancak, yazımın başında da dediğim gibi, sadakat nedir sorusuna dürüstçe cevap verebilenler için geçerli olur bu huzur..Çünki ancak realizmi ve romantizmi eşit ölçüde bünyesinde barındıran kişi hem akıllıdır hem de huzurludur..

Sadakatin ne olduğunu bilebilmek için de, ihanetin ne olmadığını bilmek gerekir önce .. ve Bence!


Yanılabilirim… doğrusu budur gibi bir iddiam da yok.. Zira herkes kendi kişiliğine yakışan ve o kişiliği yansıtan uslûbu ile konuşur veya yazar hatta düşünür!!

Beni sınırlayan, önemsiyorsam eğer o kişiyi, karşımdakinin sınırlarıdır.
O sınırlara isyan ettiğim zamanlarda bile  sınır koyanlara saygılı olmaya çalışırım. Kendime hiç sınır koymadığım için mi acaba o sınırları ihlâl ve de inkâr edenler olur?

Bu yüzdendir “nisyân”a isyanım!