Her gidişin DÖNÜŞü..

GÜZELDİ...?



Eğer,  Çanakkale boğazı geçildikten sonra fırtına çıkmasaydı!

Eğer,  8. kattaki kamaramın balkon camlarına kadar tırmanan dalgaların, o devasa gemiyi sallamasıyla; (çift kişilik karyolada tek kişi yatmanın verdiği o ilâhi huzura(!) alışık olduğumdan)  80cm.lik tek kişilik yataktan yere düşmeseydim!! .. 

Eğer,  sağımda solumda önümde ardımda hiç ama hiç durmadan kurulmuş makine gibi ve son derece cırtlak bir sesle ve de devamlı kavga eder gibi konuşan İtalyanlar olmasaydı !.

Eğer, 16 katlı 300 metre uzunluktaki gemide 20 kere kaybolmasaydım...

Eğer, kapalı bir cam kapının camı fark edilemeyecek kadar temiz olduğundan tüm bedenimle kafam ve dizlerimle bodoslamadan cam kapıya bindirmeseydim..

Eğer,  bu yaşıma kadar bunca gezmeme rağmen, neden dendiğini bilmediğim  "kıçı b.klu gâvur" lâfının sebebini öğrenmeseydim!!!

Eğer, .. yok artık.. bunu yazmayacağım.. yani... !!  


Bir çocuksu neş'e ve coşku ile anlatacaklarımı hoş göreceğiniz umudu ile hikâyeme başlıyorum :))
  
Fırtına çıktığında, benim korkacağımdan  korkan bilumum gençler(!) istisnasız yatağa yapışıp aaaaaaa……… oooooooooo……. sesleri ile perişanlıklarını dile getirirlerken ben, seyredeceğiniz görüntüleri çekiyordum en üst güverteden..


Sanki,  “ne olursa olsun” felsefesi ile, yani bir kuru kafa olmadan elimde, "to be or not to be" dercesine!.. Aslında bedenimde de yok o kafa! Yani ben kafasız bir kadın olarak içimdeki fırtınalarla yakından uzaktan bir benzerlik taşımayan dalgaların, gemiye her çarpışında 14. Kat güvertesinde beni ıslatışını öylesine,  alaycı ahmak bir gülüşle seyrettim.. “bana vız geliyorsunuz” dedim.."içimdeki fırtınaların yanında yok gibisiniz!!.. çok çok gözlüklerimi puslu yapabilir, görüş sahamı engelleyebilirsiniz, ben görmek istediğimi gözlerim kapalıyken de görüyorum"..

.. kahkahalarını bir kişinin bile duymadığı biri gülüyor devamlı içimde!!..

Ben bu gülüşü tanırım!!

Yanlışlıkla üst üste fotoğraf çekilir ya hani.. iki ayrı görüntü üst üste iç içe geçer karışır.. hiç gördünüz mü bilmem özellikle digital olmayan kameralardan çekilen fotoğraflarda sık olurdu bu hatalar..İşte şu an seyrettiğim her yer aynen böyle üst üste çekilmiş gibi.. Gözümün gördüğü için basarken deklanşöre, aklımın kaldığına da basmışım gibi!!


Son derece kibar (ve yakışıklı)  bir kaptan, (ah! Giseppe) "sizin için endişe duymamı istemiyorsanız, lütfen güverteye daha sonra çıkın" dedi.. italyanca!... bön bön bakışım karşısında fransızcaya başladı kafamı iki yana sallayınca da ingilizce söyledi.. "Hazır ayağı ile geldi hadi şunu işlet" dedi içimdeki cadı!! "bırak bildiği tüm lisanlarla söylesin sen hepsine kafa salla anlamadım de.. sonunda kulaklarını gösterip "NO" işareti yap elinle, sağır pozuna yat"!! ah.. neyse ki çok  üşümüştüm de uymadım velete,  izci selâmı ile "ok" deyip kaptana, kamarama döndüm..


Son gece an'ane haline gelen kaptanla fotoğraf çektirme sırasında bini aşkın lady!nin yanında bostan korkuluğu gibi durup poz verdiği halde, elinin sıcaklığını, sarıldığı sağ omuzumda bırakan kaptanla ilgili anılarımı anlatmayı daha sonraya bırakmayı düşünüyorum!.


Ve bugünlük, kulağımda kalan müziklerden birini dinlemeniz için bırakıp huzurlarınızdan ayrılıyorum.. :))


Daha bavullar açılacak.. çiçeklerimden özür dilenip canlanması sağlanacak.. ev temizlenecek.. Üç aylığım (!) alınacak :))  ve hemen bitecek!!! Doktora gidilecek.. gebermek üzere olduğumu söylememe gerek yok .. fazladan da öte yorgunum.. ilaçlar alınacak.. Tüm fotoğraflar bilgisayara aktarılıp sunuma hazır hale getirilecek.. 
Ki, size yaşanan tüm güzellikleri görüntüleri ile anlatabileyim.. Yarın, (umarım)oğlumun çektiği muhteşem "İstanbul'a veda" görüntüleri ile
başlamak istiyorum..  


SİZLERİ ÖZLEDİM.