ölügöldeki komşular..

Bugün eski bir yazımın istatistiklerde mevut olup olmadığını ararken, bundan tam 42 ay önce yazdığım bir yazımla karşılaştım. Eski yazdıklarımı ne zaman okusam, tek bir satırını bile beğenmem.. Ya çok abartılı bulurum ya da çok gereksiz.. Çok ender duygulandığım yazılarım da olur ama bakarım onlara da hiç yorum yapılmamış!!.. O zaman okuyanların da duygulandıklarını düşünerek kendime bir teselli yolu bulurum..

Bu iki sayfalık yazıma 38 + 21 yorum yapılmış..

Uzun süre düşündüm tekrarlasam mı yayınlayıp acaba okuyan olur mu diye.. sonra da bu düşünceyi kendime yakıştıramadım.. Bir tek kişi bile okusa.. yani adayı yeni keşfedenler olsa.. değişik komşular inse kayıktan.. yine de mutlu olurum diye düşündüm. Belki eski ada komşularımdan da hatırlayan gelen olur, özleyen vardır kim bilir?

Kim bilir belki de adımı unutan, adını unuttuğumu zanneden.

Veya hatırlayınca geçmişi benim gibi duygulanan ?? 20/8-2015

Dün gece uykusuz pek çok geceme bir yenisini daha ilâve ederken, saate ilişti gözüm. 03.45' i gösteriyordu.. 
Baktım, baktığım pencereden seyredebileceğim bir görüntü yok en iyisi yazmak dedim.. Neden bilemem beni çok etkileyen bu fotoğrafa takılı kaldım.. Bu geceyi, şu anki hislerimi..
Sonra... Keşke o adacıktaki ev gerçek olsaydı diye düşündüğüm an,.. kendimi orada örtüsü olmayan tahta bir masanın başında otururken buluverdim..
Baktım doğum sancısı çekiyor doğmakta zorlanan gün.. puslu!.. 
Neyi yazdığımı hatırlıyorum da niye yazdığımı hatırlamıyorum.. sorulmayan sorulara verilen cevaplar, mankenlerin giydiği nadide kıyafetler gibi sahipsiz!!
En iyisi yatmak!
**
Yazdıklarımı, gün ışıdığında ve uyandığımda bir kere daha okuyunca ne kadar saçmaladığımı gördüm.. Yanılıp yanılmadığımı kontrol edince de, hayretle gerçekten son derece saçma anlamsız ve de gereksiz bir yazı yazdığımı fark ettim.. Hikâye desen değil.. anı hiç değil... bir mesaj bile içermeyen bomboş bir yazı!!.. Ve ne kadar gereksiz uzunlukta.. Kızdım kendime... amaaan gülsen sil gitsin okuyanları güldürme kendine dedim.. Ama omuz silkti içimdeki!! "Bir kulübe daha var ölügölün sol tarafında gördün mü? ben az önce fark ettim" dedi ve bana sesli olarak yazdıklarımı okumaya başladı.. :)) sesimi dinlerken .. o saçma bir çocuk masalı gibi düşündüklerim, gerçekmiş gibi geldi bir an .. ve ne kadar saçmalayabileceğimi sizler de okuyun istedim sonunda :))

**
              "Hemen atlayıp iki adımlık sudan karşıya geçip bakmak istedim komşularım kim diye.. balıklar çırpınınca durdum.. iki karış zannettiğim suya baktım suyun dibi görünmüyor!.. iki ağaçlı tek bir evin sahibi adacıklar var böyle iki adım mesafeli, hız alıp atlayabileceğin mesafede ama hız alacağın mesafe yok!.. suyun dibi de görünmüyor.. o zaman aklıma kuyunun merdivenleri geldi .. benim kuyudan inip dehlizlerden geçip karşı evin kuyusundan da çıkabilirim komşu adacığa diye düşündüm.. Ve.. arka arkaya ölügölün adacıklarını gezdim keşfe çıkıp… hepsinde tek odalı evler var.. hepsinin kapısı kırık pencerelerinde cam yok.. hemen yanımdaki evde olmasını istediğim geldi aklıma ve önce onu yerleştirdim oraya hayâlimde… a-aa … aman allahım !!  anında... elinde oltasıyla dizlerine kadar sıyırdığı pantolonu ile suya sarkıttı bacaklarını balık tutmaya başladı ..

O zaman anladım ki,  kimi düşünürsen.. o,  gelip yerleşiveriyor o hayâl evine hayâlinde..

Ölügölün her tarafı adamsı tek ağaçlı toprak kümeleriyle dolu… ve topraklarda metruk tek göz evler.. kimin gelmesini istiyorsan hayâlinde, sahibi anında gelip yerleşince, kapısı camı çerçevesi kendiliğinden onarılıyor.. görüyorsun.. hiç birisinde perde yok hiç birisinin kapısında kilit yok.. oralara yerleştirdiğin dostlarına arkadaşlarına sevdiklerine gidebilmen için, kendi kuyundan inip, onun kuyusundan çıkman gerekiyor ki gün ışığını görebilesin!..

Bugün aklıma ilk gelen, ve karşı eve yerleşen komşuma gittim ziyarete.. sinirliydi biraz.. hiç balık tutamamış.. “nasıl olur yahu.. balık kaynıyor göl ama bir tanesi oltaya yakalanmadı” diye anlattı dertli dertli..  demek ki iyi olmuş  balıkların kulağına fısıldamam.. dikkat edin komşum sizi yer demiştim bu sabah yemlerini verirken!!.. ben de sıvadım paçalarımı yanına oturup suya sarkıttım ayaklarımı, “ hadi anlat” dedim.. “neyi” dedi.. “burası ölügöl.. burası hayâl ettiğin müddetçe yaşayabildiğinin kanıtı olan adacıktaki mülkün!..
neyi istersen istediğin şekle sokup anlatabilirsin!! .. sadece “gerçek” leri anlatma..  gerçekler ağır gelir batırır hayâl adasını” dedim!!.. “ o zaman sen anlat” dedi.. “tamam ama yarın” dedim… yarın anlatırım!.
Burada hiç “yarın” olmadığını bilmeyen komşuma.

Daha çağıracaklarım var.. ve olmalı!… Hiç tükenmemeli gelmesini istediklerim.. yüreğimin düşündükleri ve çağırdıkları, duyarlar beni bundan hiç şüphem yok.. isimleri burada yazılsa da yazılmasa da!.. Nihan gelemez meselâ annesi babası geldi yanına… belki Lodoscum gelir bir akşam lodosla beraber.. Yoğunbakımda olan anacığına bakmaktan harap olan Anjelika gelmeli… dinlenmeli.. Dağ başlarında aradığı evin yerine koyar mı acaba Tufan görse bu tek göz odayı… ama eminim yeni şiirlerine gebe Newbahar görse bayılır.. Ustacım olmadan olmaz! bazı konularda gerçekten ustaya ihtiyaç duyabilir gelenler belli mi olur :)) sonra Çağla da hazır gelmişken, çağlalar açmadan!!.. Ama en çok en çok gelmesini istediğim benim sufim.. Dileğim.. inanıyorum çağırışımı duyuyordur gelecektir.. Yakamoz olur mu ölügölde Esin'im bilemem ama gezegenim ay tüm haşmetiyle aydınlattığında ortalığı, sen yanımda ol ki yakamozlar seni kıskansın..

Odaların biri de mutlaka öğretmenler odası olmalı Arzu.. ki, vefa yoklaması yapabilelim her sabah Nalân'la… daha,  kısa ya da uzun tatilden dönecekler var yolu gözlenen!! Belki briç kulübü kurarız ha Alizafer?? belki ben de öğrenirim briçi.. Ve.. ne zaman gece olsa hatırladığım Leyâl.. adının gece ışığı olduğunu bildiğimden değil.. el ayak çekilince, ölügöl kıyısında fısıldaşmak için..
Ağacı bol ama "Çınar" yok meselâ!! gelişiyle "Nur" yağacak olanlar var!! Ve, olmazsa olmazım, yanına mutlaka iki eserini alıp gelecek eminim Ecem!. Sönmez mutfağın herkesi doyuracağından eminim ben korkunuz olmasın!!..

Bilmem ki acaba gelirler mi yolları kardan kapananlar?? bir saksafon sesinin büyüsü ile roman yazan Evren?? yurt dışında olup beni özleyenler?? Sayfamda sadece gözlerinin izini gördüklerim!!
Düşüncemde çağırsam onlar da gelirler mi??

İşinden alıkoyar mıyım acaba, kap fotoğraf makineni gel, yeni doğan mutluluğumuzu çek desem? "

Yok hayır unutmadım... belirtmediğimi düşündüklerinizi.. istedim ki onlar da kendilerini belirtsinler!

Bu resim kalkmaz bu sayfadan!..

Nedenini sorgulamadığım bir kalabalık arıyor gönlüm ilk defa

bu yıl .. bu ay!.