KADI'nın KÖYünde çok mutlu bir gün..

Mutluluğun resimini yapamamış o büyük üstad..

Muhteşem adamın sorusuna cevap verememiş!!

Ama biz yüreklerimizdeki dostlukla,

 mutluluğun fotoğrafını belgeledik..

Akgül'ümün ak gülü piyanoma fon olunca,

parmakların coşmasına engel olamadım..

Kadıköy'de .. ilk tanışma..

Lodoscu'm Ayfer ve benim Anjelika'm Akgül ile..

Biraz durgun muyuz ne?

İkinci bardak çaydan sonra,

muhabbet tebessümlerle renklenmiş!.

Sıra, herkesin tatmasını dilediğim mutlulukta..

kitaba imza atmakta..

Zeynep Özgan..

Benim çok değer verdiğim bir blog dostu idi..

Şimgi gönül dostu..

 

Bu benim gathering'im.. Zarif güzel Simla'm..

Hiç görmeden de olsa, gönlümün sevdiğinin

o sevgiye layık olmadığına hiç şahit olmadım.  

Kafaları çekme zamanı!!!!

Bu sefer balıkçıda değil köftecide!!

halay da çekilebilir!!!

Karınlar doyunca gözler çarıklarda!!

Eve gidilecek... İnce saz heyeti kurulacak..

Bir nihavent fasıl geçilecek!!

faslı geçtik..

kendimizden de geçtik!..

Mutluluk ne güzel.

"yorgun düştüm koklamaktan hayalini" demiş şair..

Bizler de mutluluktan mı  yorgun düştük acaba?

Piyanoya ara verdik..

Bir süre herkes kendi derinlerindeki müziği dinledi!!

başbaşa verip Ayfer'le ve Akgül'le 

dinlenmenin provasını yaptık!!

sonra Simla'ya

 "mamy kardeşliğine" hoşgeldin dedim!!!

Benim için,  özlediğim kafa yapısına sahip,  güç bulunan kalitedeki insanlarla, 'güzel'  kelimesinin güzelliği anlatamadığı mükemmellikte bir gün yaşadım.. Biliyorum onlar da aynı duygular içinde ayrıldılar yanımdan..
Herkes gittikten sonra yeniden oturdum piyanomun başına.. çok çok uzun zamandır çalmadığım, çalmaya niyetlenemediğim bir klasik parça çaldım.. Hala unutmamış oluşuma şaşırdım.. Biraz da ağladım galiba!!
Sonra bilgisayarımın başına geçtim.. gelmeyen beklenenler için dökülen yaşlara, beklenmeyen bir mektubun gelmesi sebep oldu bu sefer..

Lodoscu'm yazmış..
Diyor ki:
Benim kendisini tanımaktan gurur duyduğum bir sanatçı dostum var. O dostum, yaşamlarını satırlarda sürdürecek olan hayatları canlandıran, onlara yeniden nefes aldıran bir roman yazmakla kalmamış, kitabında umut, aşk, hasret gibi tanımı veya tartışması yüzlerce sayfayı doldurabilecek olan sözcükleri de ustaca ele almış. 
Üç kuşağın anlatımında Mihriban'ın sevdiğiyle yeniden buluşma örgüsünden çok etkilendim. Ve komadan uyanmaktan korkuşun balyoz etkisi uyandıran ifadesi...ki kendisi kimseleri istemese bile o zaman yanıbaşındaydım o annenin.
Benim için kaderin ya da puzzle'ın en çarpıcı parçası, piyanistin beyaz saçlı beyefendi ile yaşadığı son buluşma ve aslında gerçek ayrılış anlarıydı ve o anlar yüreğimle zihnimdeki yerini yaşadığım sürece koruyacak anlara eklendi.. Yaşama sımsıkı sarılan güç azim ve inanç sahibi insanların 'belki' lerinin nelere gebe olabileceğini düşünmeye yeniden ve yeniden sevk eden bir kitaptı okuduğum. Dolayısıyla Albümdekiler yalnızca duygu açısından yoğun bir roman değil, felsefi söylemi olan unutulamayacak bir eser..
Sonuç olarak sevgili Gülsen Varol..benim canım hocam..ben size her zaman her yerde sonsuz sevgilerimi sunuyorum, sunacağım.
Ayfer Bilici.

             Ne güzel şey takdir edilmek.. beğenilmek.. teşvik edilmek ve sevilmek.. Bugün yine farklı diyarlarındayım duyguların.. Henüz kendilerine ulaşamadıklarımı düşündüm.. Kendilerine ulaşmak istediklerim de beni düşünsünler istedim.. Eğer böyle doyumsuz güzellikte bir gün daha yaşatmak isteyenler olursa bana, İstanbul'da yaşayanlar, ya da yolu istanbula düşme ihtimali olanlar varsa içinizde, mail adresimi biliyorsunuz.. "ben gelebilirim" veya, "tanışmak isterim" demeniz, ve de bana size ulaşabileceğim tlf. numaralarınızı vermeniz yeterli..

Bir başka mutluluğun fotoğrafında yer almak isterseniz eğer!